Аббазова Земфирага
Тормыш юлың җиңел булмагандыр,
Йөрәгеңдә булды яралар.
Тик син һаман алга бара белдең,
Көч биргәндер, мәктәп, балалар.
Үсеп җиттек, зур кешеләр булдык.
Куабыз инде без дә "иллене",
Тоеп яшибез без әле һаман,
Кайгыртучан җылы күңелне.
Еллар уза без дә картаябыз,
Бик күбебез әби-бабайлар,
Тик шулай да апа сезнең өчен,
Без...
